RSS

วันเด็ก…ในความทรงจำ

11 ม.ค.
ขอบคุณภาพจาก internet

ขอบคุณภาพจาก internet

ใครก็เคยเป็นเด็กด้วยกันทั้งนั้น และย่อมมีความจดจำในช่วงวัยเด็กแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมของแต่ละคน แต่หากพูดถึงความทรงจำเรื่องงานวันเด็กในวัยเด็กแล้วล่ะก็ อาจมีอยู่สองสามอย่างที่ทุกคนน่าจะระลึกถึงได้บ้างไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง นั่นคือ คำขวัญวันเด็ก การละเล่นและความสนุกสนานของวันเด็ก และของขวัญที่ได้รับ

ย้อนนึกถึงกลับไปเมื่อสมัยเป็นเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีนั้นเป็นเด็กโตแล้ว คือเป็นนักเรียน ป.๗ ชั้นสูงสุดของโรงเรียนวัดกระทุ่มเสือปลา ตำบลประเวศน์ อำเภอพระโขนง จังหวัดกรุงเทพพระมหานคร (หากจำไม่ผิด ก่อนหน้านั้นเพิ่งจะเปลี่ยนจากจังหวัดพระนคร มาเป็นจังหวัดพระนครธนบุรี โดยรวมฝั่งธนบุรีซึ่งตอนนั้นเป็นจังหวัดธนบุรีเข้ามาไว้ด้วย และมาเปลี่ยนเป็นกรุงเทพพระมหานคร แล้วถึงมาเป็นกรุงเทพมหานครในภายหลัง) วันเด็กของเด็กนักเรียนโรงเรียนชานเมืองหลวงในสมัยนั้นที่อื่นจะเป็นอย่างไรไม่ทราบได้ แต่ที่โรงเรียนวัดกระทุ่มเสือปลาเมื่อปี พ.ศ.๒๕๑๘ สนุกสนานและยิ่งใหญ่เป็นที่จดจำของผู้เขียนมาจนถึงทุกวันนี้

ที่โรงเรียนวัดกระทุ่มเสือปลาในช่วงเวลานั้น มีครูใหญ่ชื่อ คุณครูเรวัต รัตนกำพล เป็นคนมีหัวก้าวหน้าและวิสัยทัศน์มาก ครูเรวัต เป็นคนริเริ่มให้มีการส่งเสริมและเรียนรู้เรื่องประชาธิปไตยและการปกครองเบื้องต้นของนักเรียน โดยจัดให้มีคณะกรรมการนักเรียนที่มาจากการเลือกตั้งของนักเรียนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ ขึ้นไปและคณะครูทุกคน ทุกคนต่างมีหนึ่งสิทธิ์หนึ่งเสียงเท่ากันทั้งครูทั้งนักเรียน ให้นักเรียนที่กำลังจะขึ้นชั้นสูงสุด(ป.๗)รวมตัวกันตั้งพรรรคตั้งกลุ่มกัน พรรคละ ๑๐ คน เพื่อสมัครเข้ารับเลือกตั้งเป็นคณะกรรมการนักเรียน ทำหน้าที่ในการดำเนินงานกิจกรรมต่างๆในโรงเรียน เป็นผู้ช่วยครูช่วยปกครองดูแลนักเรียนรุ่นน้อง ดูแลความความสะอาดเรียบร้อย ความปลอดภัย ดูแลสิ่งของสมบัติของโรงเรียน อะไรทำนองนี้ พรรคไหนกลุ่มไหนจะตั้งชื่ออะไร มีใครบ้างเข้าสมัคร มีนโยบายอย่างไร ให้ยื่นสมัครพร้อมเอกสาร แล้วจัดให้มีการหาเสียงเสนอนโยบายหน้าเสาธงตอนเช้า หรือใครจะหาเสียงในช่วงเวลาว่างก็ทำได้ พวกเราก็จอจำวิธีการหาเสียง วิธีการไฮด์ปาร์คมาจากการเมืองสมัยนั้น แต่ไม่มีการแจกเงินแจกขนมซื้อเสียงนะ ฮ่าฮ่า….  คณะกรรมการนักเรียนเมื่อได้รับเลือกตั้งเข้ามาแล้วก็เลือกประธานและรองประธานนักเรียนกันเอง และรับนโยบายจากคณะครูมานำไปสู่การปฏิบัติเป็นกิจกรรมต่างๆ พวกเราตอนนั้นตื่นเต้นมาก เพราะเพิ่งผ่านตุลาคม ๒๕๑๖ มากันหมาดๆ กลิ่นอายของคำว่าประชาธิปไตยเบ่งบานไปทั่ว พวกเราที่ได้รับเลือกมา ทุกคนถือเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบที่จะสร้างสรรค์สิ่งดีๆให้เกิดขึ้นกับโรงเรียนของเรา

กิจกรรมวันเด็กเป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่คณะครูมอบหมายให้คณะกรรมการนักเรียนเป็นผู้คิดกิจกรรมและดำเนินการเองโดยมีครูเป็นที่ปรึกษา ครูที่ปรึกษาของเราตอนนั้นก็เป็นครูหนุ่มเพิ่งจบมาใหม่ๆ ชื่อคุณครูพิชัย (ต้องขอประทานโทษที่จำนามสกุลครูไม่ได้แล้ว และก็น่าเสียดายที่คุณครูผู้นี้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดหลังจากผู้เขียนจบมาเรียนชั้นมัธยมศึกษาได้ไม่นาน) ครูพิชัย ให้คำแนะนำและข้อคิดกับพวกเรามากมาย หัดให้พวกเรารู้จักการทำแผนงาน ทำปฏิทินงานในรอบปีว่าจะต้องทำอะไรบ้าง รู้จักการตระเตรียมวางแผนงานล่วงหน้า เพื่อให้การดำเนินงานแต่ละกิจกรรมเป็นไปด้วยความเรียบร้อย กิจกรรมวันปีใหม่และวันเด็กจึงเป็นกิจกรรมส่วนหนึ่งที่พวกเราคณะกรรมการนักเรียนได้ช่วยกันคิดช่วยกันวางแผนตั้งแต่เนิ่นๆนานนับเป็นเดือนๆ โดยเฉพาะงานวันเด็กที่พวกเราเด็กๆจะเป็นพระเอก จะทำอะไรบ้างพวกเราคิดกันอย่างบรรเจิดโลกสวยกันเลยทีเดียว มีทั้งกิจกรรมกีฬาสีที่จะจัดแข่งขัน ประเภทกีฬาที่ไม่ใช่มีเฉพาะฟุตบอล chair ball ชักคะเย่อ หรือกรีฑาประเภทลู่ แต่มีกีฬาหรือการละเล่นที่เด็กสมัยนั้นเล่นกันมาเป็นเกมแข่งขันด้วย มีทั้งกระโดดยาง ดีดลูกหิน ปาลูกข่าง วิ่งเปรี้ยว กระต่ายขาเดียว เล่นเตยและตี่จับ และอีกหลายอย่าง โดยเราใช้การบริหารจัดการ(ตอนนั้นยังไม่มีคำนี้ ใช้คำว่า แบ่งงานกันทำเป็นเรื่องเป็นราวไม่มั่ว) ใครจะไปคุมกีฬาอะไร จัดเป็นฐานเป็นซุ้ม อย่างไหนแข่งหรือเล่นเฉพาะวันงาน อย่างไหนมีการแข่งรอบคัดเลือกก่อนตอนเย็นหลังเลิกเรียน แล้วไปชิงชนะเลิศวันงาน พวกเราประชุมชี้แจงช่วยกันทำอย่างสนุก ครูใหญ่และคณะครูชอบไอเดียนี้มาก ชมเชยครูพิชัยกันยกใหญ่

นอกจากนั้นพวกเรายังคิดหาทุนหาผู้สนับสนุนมาเลี้ยงอาหาร ขนมนมเนย ไอสครีม นักเรียนด้วย โดยพวกเราทำเป็นหนังสือตามคำแนะนำของครูพิชัยเพื่อขอรับการสนับสนุน แล้วก็พากันไปในฐานะตัวแทนของนักเรียน จำได้ว่า ที่แรกที่เราไปคือ ไปกราบนมัสการเจ้าอาวาสวัดกระทุ่มเสือปลา เพราะถือว่าท่านเป็นเจ้าของสถานที่ ท่านเจ้าอาวาสท่านแปลกใจมากที่นักเรียนอย่างพวกเราไปหาท่านในเรื่องแบบนี้ แต่ท่านเมตตาให้ของที่มีผู้มีจิตศรัทธานำมาถวายให้กับทางวัดมาหลายอย่าง เช่นกระป๋องน้ำ ขันน้ำ เถาปิ่นโต สบู่ ยาสีฟัน ผงซักฟอก และเครื่องกระป๋องอีกหลายอย่างให้มาเป็นของขวัญแจกเด็ก แม้จะไม่มากแต่ในสมัยนั้นมีประโยชน์มาก และยังบอกว่า จะบอกบุญให้ญาติโยมที่มาทำบุญทำอาหารมาเลี้ยงในงานวันเด็กด้วย พวกเราดีใจกันใหญ่ เดินลงมาจากกุฏิท่านเจ้าอาวาสด้วยความอิ่มเอมใจ

พวกเรายังไปพบเถ้าแกโรงไม้ เถ้าแก่ให้ลูกน้องไปซื้อน้ำหวานน้ำเขียวน้ำแดงเฮลบลูบอยส์จำนวนหนึ่งมามอบให้ครูใหญ่ ไปพบเถ้าแก่โรงน้ำแข็ง เถ้าแก่เต็กพ่อของพี่โต พี่ชายที่นับถือกันและยังคบหากันมาจนถึงปัจจุบันนี้ ให้น้ำแข็งมาเลี้ยงเด็กทั้งวัน เถ้าแกเนี้ยโรงสีข้าวริมคลองประเวศน์ให้ข้าวสารมาหุงเลี้ยงวันเด็ก ลุงสวงสามีของครูทองใบที่สอนอยู่ในโรงเรียนแต่ตัวแกเปิดร้านขายของโชห่วยหน้าโรงเรียน ให้ขนมมาห่อใหญ่ พ่อแม่เพื่อนนักเรียนที่เป็นกรรมการนักเรียนด้วยกัน อาชีพขายผลไม้อยู่ที่ตลาดริมคลองประเวศน์เอาผลไม้ทั้งส้ม พุทรา มาเลี้ยงในวันงาน ยังมีอีกหลายที่ที่จำไม่ค่อยได้แล้ว แต่จำได้ว่า พวกเราได้ของมาในงานวันเด็กเยอะแยะมาก มีหน่วยงานสาธารณะหนึ่งที่มาโดยเราไม่ได้เป็นผู้ไปติดต่อ คือมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง เขาเอาหนังสือ ปากกา ดินสอ ยางลบ ไม้บรรทัด มาแจกทุกปี แต่ปีนั้นเขาเอามาให้สองคันรถตู้มากกว่าทุกครั้ง พวกเราช่วยกันขนลงด้วยความลิงโลดใจ

มีกิจกรรมหนึ่งที่พวกเราใช้เวลาเตรียมตัวกันนานคือ ขบวนพาเหรด ก่อนหน้าที่ผู้เขียนจะขึ้นชั้นสูงสุดของโรงเรียน ทางโรงเรียนได้รับการจัดสรรเครื่องดนตรีดุริยางค์มาหนึ่งชุด จำได้ว่ามี กลองใหญ่ ๑ ใบ กลองแท็ค ๒ ใบ ฉาบ ๑ คู่ เบลไลล่า ๑ ตัว เมโลดิกา เมโลเดียน ขลุ่ยฝรั่ง จำนวนหนึ่ง แต่ยังหาครูมาสอนไม่ได้จึงได้แต่เก็บไว้ในตู้ห้องสมุด ครูใหญ่บอกกับผู้เขียนซึ่งเข้ามาเป็นประธานนักเรียนใหม่ๆว่า อยากให้นักเรียนเล่นเครื่องดุริยางค์พวกนี้ได้ ขอให้ผู้เขียนช่วยไปขอให้บิดาของผู้เขียนซึ่งเคยเป็นครูสอนที่นี่แต่ได้ย้ายไปทำงานที่สำนักการศึกษาหลายปีแล้วช่วยสอนผู้เขียนแล้วให้ผู้เขียนมาสอนเพื่อนๆต่ออีกทีหนึ่ง ผู้เขียนนั้นชอบดนตรีอยู่บ้าง ในสมัยเด็ก เห็นบิดาเป่าขลุ่ยฝรั่งแล้วแต่งเพลงเขียนโน้ตบรรทัดห้าเส้นมาตั้งแต่ ป.๔ ป.๕ บิดาก็สอนจนเป่าเป็นและอ่านตัวโน้ตจากบรรทัดห้าเส้นได้ แต่ขนาดจะให้มาสอนเพื่อนๆเพื่อให้เล่นเป็นวงดุริยางค์ได้นั้น ไม่แน่ใจว่าจะทำได้ แต่ก็ลองดูโดยรวบรวมเพื่อนๆที่สนใจมาทดลองเล่นดู ใครสนใจกลองก็ไปตีกลอง ใครสนใจเครื่องดนตรีอะไรก็เล่นอันนั้น โดยผู้เขียนฝึกหัดสอบถามมาจากบิดาจนพอรู้ว่า แต่ละอย่างจะเล่นอย่างไร แล้วก็มาฝึกหัดร่วมกับเพื่อนๆทุกวันตอนเย็นแม้แต่เสาร์อาทิตย์ก็ซ้อม ทุกคนพบว่า หากพวกเราฝึกแบบอ่านโน้ตบรรทัดห้าเส้นอย่างสากลคงไปไม่ถึงไหน ดังนั้นพอพวกเราเริ่มรู้จักเสียง โด เร มี ฟา ซอล ลา ซี จนไล่เสียงกับเครื่องดนตรีได้แล้ว ผู้เขียนก็แกะโน้ตจากบรรทัดห้าเส้น เป็นตัวหนังสือ ด ร ม ฟ ซ ล ซี แทน แล้วพวกเราก็ใช้ท่องจำกัน เริ่มจากเพลงชาติก่อนเป็นเพลงแรก แล้วก็เพลงสรรเสริญพระบารมี กลองใหญ่ก็ใช้ตีให้จังหวะ ตึง ตึง ตึง อย่างเดียวเหมือนกับฉาบ ส่วนกลองแท็คหรือกลองเล็กนั้น เราก็ฝึกกันให้คล้องจองกับกลองใหญ่เป็นจังหวะทำนองว่า ตึง ตึง ตึง ต๊ะและแต็ด แต๊ด ตึง แต๊ด ตึง แต๊ด ตึง อย่างนี้ไปเรื่อยจนจบเพลง ไม่นานพวกเราก็เล่นเพลงชาติ เพลงสรรเสริญพระบารมีได้คล่อง และออกเล่นหน้าเสาธงชาติ ตอนเช้าเล่นเพลงชาติให้นักเรียนทั้งโรงเรียนร้องและชักธงขึ้นเสา ตอนเย็นสวดมนต์ก่อนกลับบ้านเสร็จ เล่นเพลงสรรเสริญฯ ให้นักเรียนร้องอีก พอเริ่มทำได้พวกเรายิ่งมีกำลังใจ ผู้เขียนก็แกะเพลงอื่นๆที่เป็นเพลงมาร์ชออกมาอีกหลายเพลง เช่นเพลงกราวกีฬา เพลงเกิดเป็นไทยแล้วใจต้องสู้ เพลงตาอินกะตานา ฯลฯ จนในที่สุดพวกเราก็เล่นเพลงมาร์ชได้หลายเพลงและคล่องแคล่วมาก เป็นที่ชื่นชมของครูใหญ่และคณะครูอย่างยิ่ง แล้วก็เริ่มเล่นประกอบการเดิน มีการซ้อมเดินเป็นขบวนพาเหรด มีดรัมเมเยอร์ ซึ่งเป็นเพื่อนนักเรียนหญิงคนสวยประจำโรงเรียน ชื่อคุณอรุณี ปั้นวงศ์รอด (จำได้แม่นเพราะเขาเป็นลูกสาวครูอภิชัย ปั้นวงศ์รอด ครูสังคมศึกษาที่แสนดุ) และพวกเราก็ได้ออกงานแรกคือในงานวันเด็กปี ๒๕๑๘ นั่นเอง

เช้าวันนั้น พวกเราพร้อมเด็กนักเรียนทั้งโรงเรียนแต่งชุดกีฬาสีสันสวยงาม มีคณะครูร่วมด้วย (ตำรวจโรงพักประเวศยังมาร่วมเดิน) ไปตั้งแถวขบวนพาเหรดบนถนนอ่อนนุชบริเวณที่เป็นแยกประเวศน์ทุกวันนี้ แล้วพากันเดินพาเหรดมาตามถนนอ่อนนุช มาทำพิธีเปิดงานวันเด็กที่โรงเรียนวัดกระทุ่มเสือปลา ระยะทางกิโลเมตรเศษ เป็นเรื่องที่แปลกใหม่และไม่เคยมีมาก่อนและเป็นครั้งแรกของตำบลประเวศน์และอำเภอพระโขนงในขณะนั้นที่นักเรียนชั้นประถมศึกษามีวงดุริยางค์เล่นเพลงนำขบวนพาเหรดได้จริง เป็นที่สนใจของชาวบ้านร้านตลาดและพ่อแม่ผู้ปกครองของนักเรียนโรงเรียนวัดอย่างพวกเราอย่างยิ่ง

งานวันเด็กของนักเรียนและของเด็กที่อยู่ใกล้เคียงโรงเรียนวัดกระทุ่มเสือปลาในวันนั้นเมื่อเกือบสี่สิบปีที่แล้วจึงไม่ธรรมดาเลย….

ส่วนคำขวัญวันเด็กปีนั้น ผู้เขียนจำไม่ได้ครับ จำได้แต่ “เด็กดีเป็นศรีแก่ชาติ เด็กฉลาดชาติเจริญ” ของจอมพลถนอม กิติขจร ปี ๒๕๑๖ “สามัคคี คือพลัง” ของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ปี ๒๕๑๗  ส่วนปี ๒๕๑๘ ต้องมาค้นดูครับถึงรู้ว่าคือ “เด็กคือทายาทของชาติไทย ต้องร่วมใจร่วมพลังสร้างความดี” จากนายสัญญา ธรรมศักดิ์ เช่นกัน ไม่คุ้นเลยเนอะ….

ในโอกาสวันเด็กแห่งชาติ ปีที่มีความวุ่นวายทางการเมืองจนอาจทำให้เด็กจำนวนมากขาดโอกาสที่จะได้รับการสนใจเท่าที่ควรปีนี้ จึงขอฝากความปรารถนาดีมายังเด็กทุกคน ขอให้ทุกคนเติบโตขึ้นมาอย่างมีสติ มีความคิดอ่านแยกแยะวิเคราะห์ผิดถูกได้ ไม่มัวเมาลุ่มหลงไปกับมิจฉาฐิทิ ยึดมั่นในกติกา เคารพความคิดเห็นและไม่ดูหมิ่นเหยียดหยามความเป็นมนุษย์ของคนอื่น วันข้างหน้าบ้านเมืองเราจะได้ไม่ประสบภาวะเช่นนี้อีก… หวังเช่นนั้นจริงๆ

สุขสันต์วันเด็ก…

จากคนเคยเด็ก ถึงลูกหลานทุกๆคน

เด็กเอ๋ยเด็ก เด็กตัวเล็ก เด็กตัวน้อย

นับวันคอย เติบโตใหญ่ ในวันหน้า

ตอนนี้ต้อง หมั่นอบรม บ่มปัญญา

เพื่อโตมา ได้ตริตรอง กรองคิดเป็น

หัดวิเคราะห์ แยกแยะ แคะคุ้ยคิด

ฝึกปรือจิต ผิดถูกรู้ มองดูเห็น

มีสติไว้ ใฝ่คุณธรรม นำร่มเย็น

แม้นลำเค็ญ สู้ต่อไป ไม่เลิกรา

ยึดมั่นใน ศักดิ์ศรี เสรีมนุษย์

ช่วยกันหยุด หยามเหยียด เดียจริษยา

เคารพสิทธิ์ ทำหน้าที่ มีกติกา

เพื่อวันหน้า สังคมไทย ไม่เขลาเอย…

 

ป้ายกำกับ: , , ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
Kaebmoo's Blog

Blog ไม่ใช่ของกู

voaw

A great WordPress.com site

sertsak

No noodles, the family.

Live, Nerd, Repeat

Making life better through the perfect application of humor and nerdery

You read me, but you can change me not.

Mentally unhealthy kinda characteristic.

The Kid Travels

Ed Gregory (The Kid) goes travelling

Bagni di Lucca and Beyond

Brisbane, Bagni di Lucca and everything in between

TED Blog

The TED Blog shares interesting news about TED, TED Talks video, the TED Prize and more.

Framework

Capturing the world through photography, video and multimedia

[e]

a little about (M)E

On The Scene

Follow FOX News reporters and producers around the globe to get raw, behind-the-scenes access to the stories making headlines.

NewsFeed

Breaking news and updates from Time.com. News pictures, video, Twitter trends.

Post it Notes from my Idiot Boss

delivered directly to my computer monitor on an all too regular basis...

The Life and Times of Nathan Badley...

just like Moby Dick, but shorter and less whale-oriented.

Allen's Zoo

Art, Illustration, Character Design

Search Blogs

Just another WordPress.com weblog

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers like this: