RSS

สื่อบ้านเรา…สร้างสรรค์ หรือ ทำลาย…?

31 ต.ค.

สภาพน้ำท่วมในหมู่บ้านวราบดินทร์ บางพูน (๓๐ ต.ค.๕๔)

หลังจากเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับน้ำที่จะท่วมเข้ามาแถวบ้าน (ตามประกาศของกรุงเทพมหานครที่บอกว่า เป็นพื้นที่เสี่ยง)อยู่นานหลายวันไม่ได้ออกไปไหนเลย จนมาสองสามวันหลังนี่ ลองออกไปดูรอบนอกบ้าง ไปหาซื้อของใช้จำเป็นและอาหาร รวมทั้งสารส้มและน้ำมันเบนซินเพื่อจะเอาไปฝากเพื่อนบ้านเก่าที่อยู่บริเวณแถบวัดเสด็จ บางพูน จว.ปทุมธานี ซึ่งน้ำท่วมหนักมาตั้งแต่ีเมือวันที่ ๑๖ ต.ค.ที่ผ่านมา ไปเห็นแล้วก็ตกใจกับความเสียหายที่เกิดขึ้น น้ำเวิ้งว้างกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาทีเดียว

แต่เท่าที่ได้พบปะพูดคุย ส่วนใหญ่ก็ยังกำลังใจดี มีบางคนที่สูญเสียทรัพย์สินมาก เช่น บ้านเรือนข้าวของถูกน้ำท่วม บ่อปลาเสียหาย พืชไร่ สวนผลไม้เสียหายทั้งหมด ก็ไม่ถึงกับหมดอาลัยตายอยาก ยังคงมีความหวังว่า เมื่อน้ำลดทางการคงจะเข้ามาช่วยเหลือฟื้นฟู

ได้ไปเห็นความร่วมแรงร่วมใจ ถ้อยทีถ้อยอาศัย เอื้อเฟื้อแบ่งปันของคนที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงหรือในหมู่บ้านเดียวกัน มีบางส่วนออกไปรวมตัวกันโดยมีกำนันหรือผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้นำ ช่วยกันจัดสรรแบ่งปันสิ่งของที่ได้รับการช่วยเหลือมาเพื่อนำไปมอบให้กับเพื่อนบ้านที่ไม่สามารถออกมารับของได้ มีการแบ่งส่วนสิ่งของที่จำเป็น เช่น ถ่านหุงต้ม เทียนไข สารส้ม เป็นต้น เพราะบางพื้นที่บางบ้านไม่มีไฟฟ้า โดยเฉพาะตามแหล่งชุมชนที่เป็นบ้านชั้นเดียว บางจุดก็ไม่มีน้ำประปา ต้องใช้สารส้มแก่วงน้ำ เพื่อให้น้ำตกตะกอนนำมาใช้ได้  สิ่งได้พบได้เห็น เป็นด้านบวกที่ไม่ค่อยได้พบเห็นในข่าวจากสื่อหลักที่มีอยู่ ไม่ว่าจะเป็นสื่อทางโทรทัศน์ หรือวิทยุ หรือหนังสือพิมพ์

เมื่อพูดถึงสื่อแล้ว ต้องขอตำหนิสื่อบ้านเราในสถานการณ์เช่นนี้ ที่จริงคำว่าตำหนิอาจจะน้อยไปด้วยซ้ำ…. เท่าที่เห็นเท่าที่ได้ยิน  สื่อต่างๆพยายามที่จะแข่งกันเพื่อนำเสนอข่าวน้ำท่วมครั้งด้วยความรวดเร็ว ครอบคลุมพื้นที่ เข้าไปทุกซอกทุกมุม พยายามอย่างยิ่งที่จะรายงานว่า น้ำที่ท่วมนั้นรุนแรงขนาดไหน มีผู้ได้รับความเดือดร้อนมากมาย สาหัสสากรรจ์เท่าใด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกสื่อที่ไปทำรายงานสด สัมภาษณ์สดกันถึงสถานที่ที่ได้รับความเดือดร้อน ทำให้เห็นทุกซอกทุมมุมของความเดือดร้อน บ้างก็ใช้คำถามจี้ลงไปกันเลย เพื่อให้ตอบให้ชัดว่า เดือดร้อนทุกข์ยากอย่างไร เหมือนกับต้องการให้ด่าผู้รับผิดชอบ หากยังไม่ด่า ก็ถามย้ำอีก จนด่าหรือตำหนิให้ได้

ซึ่งเอาล่ะ มันเป็นความจริงที่ได้รับความเดือดร้อนเช่นนั้นจริง หรืออาจจะ้เดือดร้อนกว่าที่เห็นกว่าที่รู้ด้วยซ้ำไป และมันก็เป็นเรื่องที่ควรจะนำเสนอ เพียงแต่รู้สึกว่า มันจะเป็นเพียงแค่ด้านเดียวเท่านั้น คือด้านของความเสียหาย ความเดือดร้อน ซึ่งบางครั้งก็เหมือนจงใจที่จะดรามาจนเกินไปด้วยซ้ำ และเท่าที่เห็นแทบทุกช่อง ทำเหมือนกัน คือพยายามให้เห็นความไร้ประสิทธิภาพของการป้องกัน การแก้ไข และการช่วยเหลือของทางการ เหมือนๆกันหมด

ขอบคุณภาพจาก internet

อีกอย่างหนึ่งที่เห็นคือ การนำเสนอเกี่ยวกับความตื่นตระหนก การแก่งแย่งเพื่อเอาตัวรอดในลักษณะมือใครยาวสาวได้สาวเอา จนคล้ายกับว่า เป็นเรื่องธรรมดาที่ใครที่มีความสามารถจะทำได้ ก็ให้รีบทำ เช่น การซื้อสินค้าจำเป็นไปกักตุนไว้จนหมดห้าง หมดร้าน การแย่งกันเดินทางออกนอกกรุงเทพฯ เพื่อหลบหนีน้ำที่จะท่วมเข้ามาถึง การนำรถขึ้นจอดบนทางด่วนหรือบนสะพานข้ามแยก เป็นต้น

จนทำให้อดคิดไม่ได้ว่า สื่อพยายามที่จะเรียก rating ของตนเอง โดยการนำเสนอเรื่องหายนะของคนอื่น เรื่องความเดือดร้อนลำบากของคนอื่น เพราะรู้อยู่ว่า ธรรมชาติของมนุษย์ตราบใดที่ตนไม่ได้โดนด้วย ก็ชอบที่จะดู ชอบที่จะรู้ความเรื่องเหล่านี้ จนหลงลืมว่า สื่อนั้นสามารถที่จะใช้ความได้เปรียบในการสื่อสารนี้ถ่ายทอด หรือชักนำให้เกิดสิ่งดีๆในสังคมได้ มากกว่าที่จะเอาแต่รายงานในสิ่งที่เลวร้ายเพื่อเรียกความนิยมให้กับสื่อของตน

อย่างเช่นเรื่อง การสร้างวินัย การสร้างความรู้สึกอยากจะเสียสละ การมองประโยชน์ของส่วนรวม แทบไม่ค่อยมีให้เห็น หากสื่อต้องการเห็นพฤติกรรมของสังคมเป็นไปในทางบวก มีความเจตนาดีที่จะต้องการสร้างสรรค์ในทางที่ดี ก็ควรจะนำเสนอในเรื่องที่ดีๆมากกว่าเรื่องที่เลวร้าย ส่งเสริมการทำดีของคนในสังคม มากว่าที่จะรายงานเรื่องความเห็นแก่ตัว เรื่องเอาเปรียบกันในสังคม จนทำให้ดูว่า เป็นเรื่องธรรมดาที่ใครๆก็ทำกัน

หากเพียงแค่ สื่อจะเพิ่มความรับผิดชอบต่อสังคมเข้าไปบ้าง ไม่ใช่เอาแต่รับชอบในเรื่อง rating ของตนเองเท่านั้น สังคมเราก็จะมีผู้ชี้นำที่ดีและมีพลังอย่างยิ่ง  ไม่อยากจะคิดไปว่า ในที่สุด “สื่อ” ก็แค่ เพื่อปากท้องของคนทำสื่อเอง เท่านั้น….

 

ป้ายกำกับ: , , , , , , ,

2 responses to “สื่อบ้านเรา…สร้างสรรค์ หรือ ทำลาย…?

  1. นิรนาม

    พฤศจิกายน 1, 2011 at 10:24 am

    สังคมสื่อ ยังต้องพัฒนาเรื่อง การทำสมดุลย์ของความคิดและการนำเสนอ นะ ว่าเปล่า

     
    • sertsak

      พฤศจิกายน 9, 2011 at 9:56 pm

      ใช่เลยครับ… แม้จะเป็นเรื่องยาก แต่การไม่มีอคติ และต้องมีคุณธรรม จรรยาบรรณ เป็นเรื่องสำคัญของคนทำงานสาธารณะทุกประเภท สื่อก็เป็นสาธารณะเหมือนกัน…

      ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านและแสดงความเห็นไว้ครับ

       

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
Kaebmoo's Blog

Blog ไม่ใช่ของกู

voaw

A great WordPress.com site

sertsak

No noodles, the family.

Live, Nerd, Repeat

Making life better through the perfect application of humor and nerdery

You read me, but you can change me not.

Mentally unhealthy kinda characteristic.

The Kid Travels

Ed Gregory (The Kid) goes travelling

Bagni di Lucca and Beyond

Brisbane, Bagni di Lucca and everything in between

TED Blog

The TED Blog shares interesting news about TED, TED Talks video, the TED Prize and more.

Framework

Capturing the world through photography, video and multimedia

[e]

a little about (M)E

On The Scene

Follow FOX News reporters and producers around the globe to get raw, behind-the-scenes access to the stories making headlines.

NewsFeed

Breaking news and updates from Time.com. News pictures, video, Twitter trends.

Post it Notes from my Idiot Boss

delivered directly to my computer monitor on an all too regular basis...

The Life and Times of Nathan Badley...

just like Moby Dick, but shorter and less whale-oriented.

Allen's Zoo

Art, Illustration, Character Design

Search Blogs

Just another WordPress.com weblog

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers like this: