RSS

ตุลาคม…กับความทรงจำของเด็ก..

14 ต.ค.

ขอบคุณภาพจาก internet

ในเดือนตุลาคมของทุกปี จะมีเรื่องราวที่ให้ผู้เขียนนึกถึงอยู่สามสี่เรื่อง เรื่องนึงคือ วันครบรอบวันแต่งงาน…อันนี้ลืมไม่ได้…อิอิ.. เรื่องนึงคือ วันครบรอบวันคล้ายวันเกิดของเพื่อนซี้ เพื่อนแท้คนหนึ่งที่คบกันมาตั้งแต่เป็นนักเรียน เรื่องนึงเป็นวันตำรวจเขียนถึงไปแล้วเมื่อวานนี้

ผู้เขียนไม่ได้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เมื่อ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖ และเหตุการณ์ เมื่อ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ ตอนนั้นยังเด็กอยู่ และก็ไม่ได้เกิดเดือนตุลาคม จึงไม่ใช่คนเดือนตุลาด้วยประการทั้งปวง แต่ทุกวันนี้ เมื่อครั้งใดที่ใครพูดถึงเดือนตุลาคม หรือย่างเข้าเดือนตุลาคม นอกจากจะนึกถึงสามเรื่องข้างต้นแล้ว ก็จะนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ตนเองรู้สึกตื่นตกใจเมื่อครั้งยังเป็นเด็กนักเรียนชั้นประถม เป็นความตื่นเต้นตกใจ ประหวั่นพั่นพรึงถึงภัยอันตรายทั้งที่ภัยอันตรายนั้นไม่ได้อยู่ใกล้ตัวเลย เพียงแต่ได้ยินว่ามีเหตุการณ์อย่างนั้น ก็รู้สึกตกใจมาก ยังคิดว่า เป็นอย่างนั้นเชียวหรือ…ได้แต่นั่งสนใจฟังผู้ใหญ่พูดคุยกันถึงเหตุการณ์นั้นด้วยความระทึก…

ขอบคุณภาพจาก internet

เมื่อปี พ.ศ.๒๕๑๖ ผู้เขียนยังเรียนหนังสืออยู่ชั้นประถมศึกษาตอนปลาย ในโรงเรียนวัดกระทุ่มเสือปลา แถบประเวศ อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนคร (ในขณะนั้น) ด้วยที่เป็นคนชอบอ่านหนังสือ โดยเฉพาะหนังสือพิมพ์ อ่านที่ห้องสมุดในโรงเรียนทุกวัน หากเป็นเสาร์อาทิตย์หรือหยุดปิดเทอม ก็จะไปอ่านที่ร้านกาแฟของลุงสวงที่อยู่ใกล้บ้าน สนใจข่าวสารบ้านเมืองมาตั้งแต่เด็ก ยังจำได้ว่า จอมพลถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี (เป็นนายกฯที่ปฏิัวัติรัฐประหารคณะรัฐบาลของตนเอง แล้วตนเองก็เป็นนายกฯต่อ เพียงแต่ล้มรัฐธรรมนูญและสภาผู้แทนฯลงเสีย ตอนนั้นยังสงสัยเลยว่า ทำไมต้องปฏิัวัติรัฐบาลของตนเองด้วย) ก่อนหน้าที่จะมีเหตุการณ์ระทึกสลดในเดือนตุลาคม ๒๕๑๖ นั้น หนังสือพิมพ์ลงข่าวเรื่อง เฮลิคอปเตอร์ของทหารตกที่ไหนสักแห่งจำไม่ได้ พบสัตว์ป่าที่ถูกล่ามาหลายชนิดอยู่ใน ฮ.ลำนั้น มีการประท้วงของนักศึกษาในเรื่องนี้ แล้วก็ตามมาด้วยการเรียกร้องรัฐธรรมนูญปรากฎเป็นข่าวติดต่อกันทุกวัน มีการชุมนุมของนักศึกษาและประชาชนที่มหาวิทยาลัยหลายแห่งทั้งรามคำแหงและธรรมศาสตร์ จนวันหนึ่งมีการจับกุมผู้นำนักศึกษาประชาชนหลายคน จำได้ว่า มีนายธีรยุทธ บุญมี คนนึงล่ะเพราะเป็นศิษย์เก่าจากสวนกุหลาบวิทยาลัย โรงเรียนที่ผู้เขียนใฝ่ฝันอยากเรียนในตอนนั้น แล้วก็นายวิสา คัญทัพ ที่ต่อมาเป็นนักร้องเพื่อชีวิตคนนึงด้วยล่ะมั้ง คนอื่นๆจำไม่ได้แล้วว่าใครบ้าง มีการชุมนุมเพื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัวคนที่โดนจับ

วันหนึ่ง พ่อของผู้เขียนซึ่งทำงานอยู่ที่สำนักการศึกษา บริเวณคลองสาน และมักจะไปทำงานพิเศษในวันเสาร์อาทิตย์แถวโรงพิมพ์แถบถนนราชดำเนิน กลับมาบ้านในตอนบ่ายเร็วกว่าปกติ มีสีหน้าเคร่งเครียดและตื่นตระหนก เสื้อที่ใส่อยู่นั้นมีรอยเปื้อนเลือด พวกเราตกใจกันใหญ่ พากันถามว่า พ่อเป็นอะไร มีอะไรเกิดขึ้น พ่อบอกว่า

ขอบคุณภาพจาก internet

“ในเมืองยิงกันใหญ่แล้ว ทหารยิงนักศึกษาตายกันเป็นใบไม้ร่วง” เลือดที่เปื้อนเสื้อนั้น เพราะพ่อไปช่วยแบกร่างนักศึกษาคนหนึ่งที่ถูกยิง แล้วพ่อก็เล่าให้ฟัง นักศึกษาและประชาชนจำนวนเป็นหมื่นเป็นแสน ออกมาเดินขบวนที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย หลังจากที่ปักหลักชุมนุมกันอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และสนามหลวงอยู่นาน จนเกิดเหตุปะทะกับทหารในตอนเช้า พ่อได้เห็นเหตุการณ์ทหารใช้ปืนและอาวุธสงครามยิงเข้าใส่นักศึกษาและประชาชนผู้ชุมนุม มีเฮลิคอปเตอร์บินเข้ามาใช้ปืนกลยิงเข้าใส่ มีนักศึกษาประชาชนถูกยิงตายไปเป็นจำนวนมาก ฝ่ายนักศึกษาประชาชนก็สู้โดยการขับรถเมล์เข้าชนรถถัง เผาตึกแถวราชดำเนิน เผากองสลากกินแบ่ง เผาตึกอาคารที่ทำการของตำรวจ

ในขณะนั้นก็มีเพื่อนบ้านเข้ามาร่วมฟังเหตุการณ์จากปากพ่อกันหลายคน พ่อเล่าว่า เมื่อออกจากบ้านไปถึงหลานหลวง รถเมล์หยุดวิ่ง ต้องลงเดินตั้งแต่ถนนหลานหลวงเข้าไปที่ทำงาน ระหว่างทางเจอกับเพื่อนที่ทำงานอยู่ด้วยกัน ก็พากันเดินไป ได้ยินเสียงปืนดังเป็นระยะๆ มีคนบอกว่าอย่าเดินไปทางถนนราชดำเนินเขายิงกันอยู่ พ่อกับเพื่อนจึงต้องหาทางเลี่ยงไปทางวัดสระเกศ แล้วก็ต้องไปหมอบหลบกระสุนปืนดูลาดเลาอยู่แถวแยกคอกวัวซึ่งใกล้กับที่ทำงาน สักพักก็ต้องพากันวิ่งเข้าไปทางด้านศาลเจ้าพ่อเสือ เมื่อมีเสียงตะโกนบอกกันว่า ทหารบุกเข้ามา มีพวกนักศึกษาที่ไม่กลัวลูกปืนวิ่งสวนเข้าไป แล้วก็ถูกยิงพากันวิ่งตามกลับมา มีคนถูกยิงล้มลง พ่อกับเพื่อนและอีกหลายคนได้ช่วยกันอุ้มและแบกพากันวิ่งเข้าไปตรงเสาชิงช้า มีรถพยาบาลวิ่งมาจึงได้เรียกให้หยุดและส่งคนเจ็บขึ้นรถพยาบาล แล้วพากันไปหลบอยู่ที่วัดสุทัศน์ มีนักศึกษาและประชาชนเข้ามาหลบที่นี่กันมาก มีเสียงร้องไห้

ขอบคุณภาพจาก internet

เสียงถามถึงเพื่อน ทุกคนอยู่ในอาการตกใจ แล้วก็ได้ยินเสียงเครื่องบินเฮลิคอปเตอร์ บินมามีเสียงปืนดัง มีคนตะโกนว่า มันยิงมาจากเฮลิคอปเตอร์ด้วย พ่อบอกว่า ไม่มีใครคาดคิดว่า ทหารจะยิงนักศึกษาประชาชนอย่างนี้ ทำไมต้องยิงคนไทยด้วยกัน พ่อกับเพื่อนได้พากันออกมาจากวัด แล้วก็เดินเลี่ยงอ้อมจนมาเรียกรถได้แถวสวนมะลิ พ่อบอกว่า ตกใจมากกลับมาตั้งหลักที่บ้านก่อน เดี๋ยวจะกลับไปอีกไปช่วยนักศึกษา มีเพื่อนบ้านที่มาฟังนั้นบอกว่าจะไปด้วย มีสองคนที่เป็นครูของผู้เขียนเอง คนนึงยังหนุ่มอยู่มาก ชื่อ ครูพิชัย จำนามสกุลท่านไม่ได้แล้ว โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงบอกว่า “พี่โสม ผมจะไปด้วย จะไปสู้กับมัน” ครูอีกคนนึงรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อ ชื่อครูอภิชัย ปั้นวงศ์รอด บอกว่า “พี่ผมไปด้วย ผมมีปืนจะไปยิงกับมัน” พ่อ ครูพิชัย ครูอภิชัย และเพื่อนบ้านอีกคน พากันจะไป พ่อจะไปเปลี่ยนเสื้อ ครูพิชัยกับเพื่อนอีกคน ผลุนผลันไปแต่งตัว แต่แม่ของผู้เขียน ครูแฟนสาวของครูพิชัย น้า่ณี ภรรยาของครูอภิชัย และบรรดาเพื่อนบ้าน ช่วยกันห้ามปรามขอร้องว่า อย่าไปกันเลย ขอให้รอฟังข่าวทางโทรทัศน์และวิทยุ ช่วยกันห้ามช่วยกันรั้งไว้ ในที่สุดก็ไม่มีใครได้ไป ได้แต่นั่งคุยและวิพากษ์วิจารณ์ คอยฟังข่าวทางวิทยุและโทรทัศน์กัน ซึ่งวันนั้นทั้งวันก็ไม่ได้มีข่าวอะไรออกมา จนค่ำ พระเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จออกแถลงการณ์ทางโทรทัศน์ ขอให้ยุติเหตุรุนแรง และก็มีข่าวว่า จอมพลถนอม ได้ลาออกจากตำแหน่ง และต่อมาก็พร้อมกับจอมพลประภาส เดินทางออกจากประเทศไทยไป มีการแต่งตั้งนายสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี

วันรุ่งขึ้นและวันต่อมา ผู้เขียนได้ติดตามอ่านหนังสือพิมพ์ชนิดแทบทุกตัวอักษรเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ มีหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งจำชื่อไม่ได้แล้ว ได้ทำเป็นฉบับพิเศษ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะทั้งฉบับ มีลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มีรูปภาพของการปราบปรามประชาชนนักศึกษา รูปของนักศึกษาประชาชนที่ถูกยิงตายถูกคลุมด้วยธงชาติ เพื่อนและประชาชนพากันแบกศพที่คลุมด้วยธงชาตินั้น รูปของฝูงชนที่หมอบหลบกระสุนกลางถนน ภาพทหารถือปืนยิงเข้าใส่ ภาพรถเมล์ชนกับรถถัง ภาพไฟไหม้อาคารที่ทำการต่างๆ เต็มไปหมด เป็นภาพที่สะเทือนใจมาก แต่มีอยู่สองภาพที่ผู้เขียนเห็นแล้ว ภาพนึงชอบมากเลย อีกภาพนึงเกิดความรู้สึกขัดแย้งกันในตัวเอง คือชอบภาพแต่ก็รู้สึกขัดแย้ง ดีที่มี internet เลยทำให้หาภาพทั้งสองนั้นได้ง่าย ภาพแรกคือภาพที่นักข่าวตอนนั้นตั้งชื่อว่า ไอ้ก้านยาว เป็นภาพของนักศึกษาคนหนึ่ง

ขอบคุณภาพจาก internet

ชื่อนายประพัฒน์ แซ่ฉั่ว ยืนจังก้า มือถือไม้หน้าสามในลักษณะเตรียมจะตีกับทหาร ต่อหน้าทหารที่ถือปืนกล ปากร้องตะโกนเหมือนกับว่า “เอาสิวะ มาเลย ยิงกูสิวะ” อะไรทำนองนั้น และในที่สุดก็โดนยิง แต่ไม่ตาย จนต่อมาได้เป็นถึงรัฐมนตรีในรัฐบาลท่านนายกทักษิณฯ เห็นแล้วรู้สึกชื่นชมและนับถือในความกล้าหาญ ไม่กลัวตาย กล้าอย่าชนิดบ้าบิ่นกล้าที่จะเอาไม้หน้าสามไปตีกับทหารที่มีปืนสงคราม คนๆนี้ช่างกล้าเสียเหลือเกิน ยอมตาย ในขณะที่เพื่อนที่อยู่ด้านหลังคงจะตะโกนร้องห้ามหรือเรียกให้หลบ และในที่สุดเจ้าทหารนั่นก็ยิงเขา ทั้งที่ตัวเองมีปืน แต่ยิงคนที่มีแค่ไม้หน้าสาม

แต่อีกภาพหนึ่งแม้จะชอบ แต่ก็รู้สึกขัดแย้ง เป็นภาพทหารคนหนึ่ง หน้าตาแข็งขัน แสดงถึงความเอาจริงเอาจังและหฤโหด พร้อมที่จะฆ่าได้ในทันที ในมือกำระเบิดน้อยหน่าที่ดึงสลักออกแ้ล้ว ตั้งท่าพร้อมจะขว้าง อ้าปากเหมือนจะตะโกนว่า “พวกมึงอยากตายใช่ไหม ตายซะเถอะมึง” หรืออาจจะเป็น “พวกมึงอย่าเข้ามานะ เข้ามามึงตาย” หรือจะเป็น “ถอยไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นกูขว้างด้วยระเบิดแน่” ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างนี้ไหม น่าจะมีคนหาทหารให้ภาพนี้นะ หากยังมีชีวิตอยู่ อยากจะถามว่า ตอนนั้นเขาพูดว่าอะไร ภาพนี้แม้จะ

ขอบคุณภาพจาก internet

ชอบ เพราะให้ความรู้สึกของความเอาจริงเอาจังในหน้าที่ พร้อมที่จะทำตามคำสั่งอย่างทหาร แต่ก็รู้สึกขัดแย้งกันอีกว่า เขากำลังฆ่าคนมือเปล่า คนบริสุทธิ์ คนที่เพียงแค่มาเรียกร้องประชาธิปไตย และเป็นคนไทยด้วยกันด้วย จะไปชอบทำไม และความรู้สึกแรกในตอนที่เห็นภาพนี้นั้น เสียใจมาก เพราะเด็กสมัยนั้นมักชื่นชมทหารมาก มองทหารว่า เป็น Hero ทำหน้าที่ในการปกป้องประเทศชาติ เป็นรั้วของชาติ แล้วทำไมจะต้องมาฆ่าประชาชน มาฆ่าพวกเดียวกัน มันเป็นความรู้สึกที่ขัดแย้งในตอนนั้นอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม แม้เรื่องนี้จะผ่านไปถึง ๓๘ ปีแล้ว แต่เชื่อว่า ผู้คนที่ได้รับรู้ในเหตุการณ์นั้นหรืออยู่ในช่วงนั้นต่างก็ไม่ลืมเลือน เหตุการณ์และผู้ที่ต่อสู้ในวันนั้นเป็นเหมือนเมล็ดพันธุ์ของประชาธิปไตย ที่ได้ฝังตัวลงในบ้านเมืองเราโดยแท้ แม้ว่าในวันนี้ประชาธิปไตยในบ้านเราจะยังไปไม่ถึงไหน ห้าปีที่แล้วเพิ่งจะรัฐประหารล้มรัฐธรรมนูญ เมื่อปีที่แล้ว ทหารก็ยังออกมาล้อมปราบประชาชนอยู่ และก็มีประชาชนถูกยิงตายโดยการล้อมปราบนั้นอยู่เหมือนเดิม แต่ก็ได้ชื่อว่า เมล็ดพันธุ์ประชาธิปไตยที่พวกท่านและเหตุการณ์นั้นได้เพาะไว้ ไม่ได้สูญหายไปไหน มันยังคงเจริญเติมโต แม้ว่าจะถูกริดรอนกิ่งก้านใบอยู่ตลอดมา แต่ต้นประชาธิปไตยนี้ก็ยังไม่ตาย รากของมันได้ฝังแน่นลงในผืนดินนี้แล้ว รออยู่ว่าเมื่อใดที่ ภูมิอากาศเอื้ออำนวย สภาพแวดล้อมเหมาะสม มันจะงอกงามเจริญเติบโตต่อไปอย่างแน่นอน…จึงขอคารวะวิญญานของวีรชนทุกดวง ผู้พลีชีพเพื่อปลูกฝังเมล็ดพันธุ์ประชาธิปไตยนี้ไว้ในผืนแผ่นดินนี้….

ยังมีอีกเหตุการณ์ที่อยากจะกล่าวถึงหนึ่ง คือ เหตุการณ์ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ แต่เหตุการณ์นี้ ให้ความรู้สึกอีกอย่างหนึ่งในตอนที่เป็นเด็กโตขึ้นมาอีกหน่อย ผู้เขียนจะหาโอกาสมาเขียนต่ออีก….

 

ป้ายกำกับ: , , , , , , , , ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
Kaebmoo's Blog

Blog ไม่ใช่ของกู

voaw

A great WordPress.com site

sertsak

No noodles, the family.

Live, Nerd, Repeat

Making life better through the perfect application of humor and nerdery

You read me, but you can change me not.

Mentally unhealthy kinda characteristic.

The Kid Travels

Ed Gregory (The Kid) goes travelling

Bagni di Lucca and Beyond

Brisbane, Bagni di Lucca and everything in between

TED Blog

The TED Blog shares interesting news about TED, TED Talks video, the TED Prize and more.

Framework

Capturing the world through photography, video and multimedia

[e]

a little about (M)E

On The Scene

Follow FOX News reporters and producers around the globe to get raw, behind-the-scenes access to the stories making headlines.

NewsFeed

Breaking news and updates from Time.com. News pictures, video, Twitter trends.

Post it Notes from my Idiot Boss

delivered directly to my computer monitor on an all too regular basis...

The Life and Times of Nathan Badley...

just like Moby Dick, but shorter and less whale-oriented.

Allen's Zoo

Art, Illustration, Character Design

Search Blogs

Just another WordPress.com weblog

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers like this: